�鶹����

Esta aparente contradicin foi abordada nun estudo internacional impulsado por Janice Bishop do Instituto SETI (Search for Extraterrestrial Intelligence) e o centro Ames da NASA en Silicon Valley. Os resultados acaban de publicarse na  e nel participan autoras e autores de varias institucins americanas e europeas, entre eles investigadores da �鶹���� e, mis concretamente, do grupo XMI de Sedimentoloxa e Bioxeoqumica, un equipo que leva anos traballando en xeoqumica planetaria no contexto da evolucin de posibles océanos en Marte.

Combinacin de datos tomados polos ‘rovers’ con experimentos de laboratorio

A solucin ao problema do clima marciano require, segundo explican os autores do artigo, coecer como de "clido" é clido, cando menos desde o punto de vista das arxilas marcianas. “Sabemos que unha vez o planeta debeu estar o suficientemente quente como para que a auga lquida esculpira a superficie”, sublian os investigadores. Con todo, a auga fra, anda que lquida, non é o suficientemente clida para que se formen as arxilas superficiais, "por iso démonos conta de que para poder entender mellor o clima do Marte primitivo, necesitabamos entender as condicins de formacin das arxilas marcianas" sinala Janice Bishop, que liderou o estudo. Para a súa realizacin, os autores combinaron os datos tomados polos ‘rovers’ –vehculos de exploracin espacial- actualmente en Marte con experimentos de snteses no laboratorio e modelos xeoqumicos acerca das condicins de formacin de minerais de arxila.

Os modelos xeoqumicos amosan como algunhas das arxilas superficiais observadas en Marte - denominadas esmectitas- retardan rapidamente a súa formacin ao descender a temperatura. Por baixo duns 15 º C, empeza a ser favorecida a formacin de silicatos desordenados coecidos como alofana e imogolita tamén presentes en Marte, puntualiza o profesor Luis Gago- Duport, co-autor do estudo. Seran necesarios centos de millns de anos, a unha temperatura media global media de 5° C en Marte, para producir os afloramentos de esmectitas observados, o cal é improbable dados os modelos actuais da atmosfera marciana.

En consecuencia, os autores suxiren que os perodos clidos e húmidos ocorreron s de forma espordica nun Marte primitivo xeralmente fro e onde os depsitos de arxila puidéronse formar rapidamente. Estes perodos clidos de curta duracin –en termos xeolxicos- poderan significar decenas de miles ou mesmo millns de anos a unha temperatura media de 10-15 ° C en Marte. Estas temperaturas relativamente “benignas” polo menos parar a formacin de arxilas puideron ser causadas, entre outros factores, por episodios de vulcanismo, cambios de oblicuidade ou grandes impactos.

Colaboracins internacionais do grupo XM1

Os traballos sobre xeoqumica planetaria do grupo de XM1 de Sedimentoloxa e Bioxeoqumica da �鶹���� deron lugar a unha abundante colaboracin con diversas institucins tanto americanas como europeas como a NASA ou o CAB, un organismo de referencia mundial dependente do Centro Superior de ���Ա�����پ�����������s Cientficas (CSIC) e do Instituto Nacional de Técnica Aeroespacial (INTA) do Ministerio de Defensa. Estas colaboracins deron lugar publicacin nos últimos anos de varios artigos en revistas como Nature, Nature Geosciencie, Nature Astronomy o Scientific Reports, e tamén realizacin de varias de teses de doutoramento conxuntas, caso da defendida en 2017 pola investigadora , actualmente no Centro de Astrobioloxa, codirixida con Alfonso Dvila, egresado tamén da �鶹���� e hoxe investigador na NASA e tamén a de Elisabeth Losa-Adams, que se desenvolve na actualidade, sobre arxilas en Marte e que codirixe A. Fairén do CAB, outro dos autores que asina o artigo publicado agora por Nature Astronomy.