A súa tese de doutoramento avanza tamén na deteccin da leucemia linftica
Unha investigadora viguesa traballa na mellora dunha vacina intranasal fronte hepatite B
Con nanoestruturas de quitosano
As nanoestruturas de quitosano poden ser uns potentes adiuvantes nunha vacina intranasal fronte hepatite B, o que supn unha gran mellora no campo da vacinacin convencional. Este é un dos principais resultados obtidos por Belén Daz Freitas na súa tese de doutoramento, en colaboracin con grupos multidisciplinares de investigacin a nivel nacional, entre os que se atopan o liderado polo Dr. Luis Liz, de Qumica e Fsica da 鶹, o grupo de Farmacia da USC, encabezado pola Dra. Mara José Alonso, os grupos de Ricardo Ibarra, Manuel Arruebo y Jesús Martnez do Instituto de Nanociencia de Aragn e o grupo de Arben Merkoçi, do Instituto Cataln de Nanotecnoloxa.
Durante a súa investigacin, Belén Daz, en colaboracin coa Dra. Alonso, avaliou a resposta inmunolxica provocada trala administracin de nanopartculas co fin de xerar unha vacina intranasal fronte hepatite B mis eficaz que as actuais. Esta enfermidade foi escollida como modelo de estudo por Daz posto que “é unha das doenzas que provoca mis mortes en pases en vas de desenvolvemento, ademais de ir asociada a outras enfermidades como o VIH, polo que a mellora desta vacina supora un grande avance”. Os resultados obtidos co experimento foron moi positivos no caso da administracin intramuscular das nanoestructuras de quitosano unidas ao antxeno da hepatite B, sen embargo, o obxectivo principal do estudo de Daz é o de obter unha resposta eficaz por va intranasal, “posto que resulta un método de administracin mais vantaxoso que o emprego de xiringa, como no caso da intramuscular” argumenta a investigadora.
Os resultados obtidos na investigacin amosan unha grande variabilidade na toxicidade segundo os tipos de células e nanopartculas analizadas e algunhas delas provocan interferencias nos ensaios de citotoxicidade tradicionais. Segundo indica Daz, “hai moitas nanopartculas que polas súas caractersticas fsicas e qumicas intefiren co sinal que se detecta nos ensaios de viabilidade, por iso é necesario buscar testes alternativos”. En canto aos aspectos positivos da investigacin, ningunha nanopartcula deu lugar a unha resposta inflamatoria, o que indica que “poden ser utilizadas in vivo e que o corpo non as vai rexeitar” argumenta a investigadora. Deste xeito, a posible aplicacin sen risco das nanopartculas in vivo supn un auténtico avance no campo da biomedicina, ao poder empregalas como transportadores de frmacos ou para a rexeracin de tecidos, entre outras aplicacins.
Estes traballos, iniciados pola Dra. Daz, seguirn adiante no seo do grupo de Inmunoloxa, que conta co apoio de diversos proxectos europeos, entre os que se atopan o sétimo programa marco e o Programa de Cooperacin Territorial do Espazo Sudoeste Europeo (SUDOE), ademais do Fondo de Աپ Sanitaria (FIS) e da Xunta de Galicia, as como da empresa Innaves.
Durante a súa investigacin, Belén Daz, en colaboracin coa Dra. Alonso, avaliou a resposta inmunolxica provocada trala administracin de nanopartculas co fin de xerar unha vacina intranasal fronte hepatite B mis eficaz que as actuais. Esta enfermidade foi escollida como modelo de estudo por Daz posto que “é unha das doenzas que provoca mis mortes en pases en vas de desenvolvemento, ademais de ir asociada a outras enfermidades como o VIH, polo que a mellora desta vacina supora un grande avance”. Os resultados obtidos co experimento foron moi positivos no caso da administracin intramuscular das nanoestructuras de quitosano unidas ao antxeno da hepatite B, sen embargo, o obxectivo principal do estudo de Daz é o de obter unha resposta eficaz por va intranasal, “posto que resulta un método de administracin mais vantaxoso que o emprego de xiringa, como no caso da intramuscular” argumenta a investigadora.
Diagnose in vitro do cancro
Outro dos avances obtidos por Belén Daz consiste na deteccin de células tumorais mediante un biosensor electroqumico baseado na combinacin dun anticorpo monoclonal humano xerado no laboratorio, que recoece nunha alta porcentaxe as leucemias linfticas humanas, xunto con nanopartculas de ouro en mostras de cultivo celular quitar. Os resultados da investigacin amosan que o biosensor ten a capacidade de diferenciar con exactitude as células tumorais in vitro, xerando unha sinal electroqumica que advirte da súa presenza, o que abre as portas súa posible utilizacin en mostras reais. Este obxectivo xa se fixo posible no caso do anticorpo monoclonal, co que se obtiveron resultados moi eficaces. Segundo indica Daz, “o anticorpo por si so é capaz de detectar en alta porcentaxe as leucemias linfticas en mostras procedentes de pacientes que sofren esta doenza”.Técnicas para analizar a toxicidade de nanopartculas
Co fin de estudar a biocompatibilidade das nanopartculas, Daz e os seus colaboradores traballaron no desenvolvemento de técnicas que permiten analizar a toxicidade das nanopartculas e a súa capacidade de inducir unha resposta inmunolxica e activar unha resposta inflamatoria. Un dos métodos empregados no estudo consiste na medicin do estrés oxidativo das células ante a presenza de nanoparticulas, que no seu mximo alcance pode provocar a morte celular. O equipo investigador tamén afondou na viabilidade das células co estudo de enzimas da cadea respiratoria e a integridade das membranas celulares, as como dos distintos mediadores para determinar a resposta inflamatoria.Os resultados obtidos na investigacin amosan unha grande variabilidade na toxicidade segundo os tipos de células e nanopartculas analizadas e algunhas delas provocan interferencias nos ensaios de citotoxicidade tradicionais. Segundo indica Daz, “hai moitas nanopartculas que polas súas caractersticas fsicas e qumicas intefiren co sinal que se detecta nos ensaios de viabilidade, por iso é necesario buscar testes alternativos”. En canto aos aspectos positivos da investigacin, ningunha nanopartcula deu lugar a unha resposta inflamatoria, o que indica que “poden ser utilizadas in vivo e que o corpo non as vai rexeitar” argumenta a investigadora. Deste xeito, a posible aplicacin sen risco das nanopartculas in vivo supn un auténtico avance no campo da biomedicina, ao poder empregalas como transportadores de frmacos ou para a rexeracin de tecidos, entre outras aplicacins.
Estes traballos, iniciados pola Dra. Daz, seguirn adiante no seo do grupo de Inmunoloxa, que conta co apoio de diversos proxectos europeos, entre os que se atopan o sétimo programa marco e o Programa de Cooperacin Territorial do Espazo Sudoeste Europeo (SUDOE), ademais do Fondo de Աپ Sanitaria (FIS) e da Xunta de Galicia, as como da empresa Innaves.




