�鶹����

A Facultade de Educacin e Traballo Social do campus de Ourense acolleu este mércores a xornada de conferencias Feminismo e representacins socioculturais: antropoloxa e museografas feministas, coordinada polas profesoras do centro Ftima Braa e Mara Dapa e financiada pola Unidade de Igualdade da �鶹����. Nela, Victoria Quintero, profesora de Antropoloxa da Universidad Pablo Olavide de Sevilla, falou de antropoloxa feminista e patrimonio cultural, e Amaria Arriaga, profesora da Universidad Pública de Navarra, fixo, de xeito virtual, unha anlise feminista dos museos.

Na inauguracin da cita, Xosé Manuel Cid, decano da Facultade de Educacin e Traballo Social, destacou a tradicin e “o compromiso de moitos anos” deste centro coa igualdade, sendo este ano, lembrou, unha das facultades premiadas co distinto de Igualdade da �鶹����. Pola súa banda, Ftima Braa recalcou a importancia de “conectar as aulas coa contorna e neste caso co patrimonio cultural” e o traballo que se realiza na facultade ourens no eido da igualdade. “O noso empeo est en que nas titulacins en Traballo Social e Educacin Social teades no patrimonio, nos museos, un aliado no futuro desempeo das vosas traxectorias profesionais e neste senso é fundamental aplicar a ollada feminista ao patrimonio”, afirmou a antroploga.

Nesgos no proceso de patrimonializacin   

Victoria Quintero, profesora de Antropoloxa da Universidad Pablo Olavide de Sevilla, fixo na súa intervencin “un percorrido sobre como o patrimonio se relaciona coa memoria e sobre por qué o patrimonio si ten xénero”, achegndose aos nesgos no proceso de patrimonializacin e que teen que ver con, por exemplo, “a ausencia de mulleres protagonistas nos patrimonios ou con que cando as mulleres son protagonistas nos patrimonios aparecen naturalizadas e desde posicins subalternas, reiterando esa visin da muller tradicional como muller da súa casa, submisa, etc”. Na súa conferencia tamén falou da falla de participacin das mulleres nos procesos de xestin e toma de decisins en patrimonio, definindo patrimonio cultural “como procesos de carcter sociopoltico que o que fan é seleccionar unha serie de elementos, convertelos en smbolos que son representativos das memorias e as identidades dos colectivos”.

Como un exemplo do que é o que non se ve neses patrimonios indicou que na Casa Batll hai tamén unha zona de servizo, vinculada a mulleres que empezaban a traballar con arredor de 15 anos "e esa clase obreira traballadora é invisible nese patrimonio”. Trtase, apuntou a especialista, dunha narrativa imperante “do patrimonio desde unha visin que dicimos narcisista dos estados, unha visin moi desde as elites” e o reto é tratar “de mirala desde outro enfoque, desde a ollada feminista”. Por último, Victoria Quintero  tamén falou de “como as mulleres, e moitos homes, coidamos os patrimonios nun traballo que é de afecto, de amor, que polo tanto moitas veces non est remunerado, non est recoecido, a miúdo é precarizado. Considérase unha responsabilidade polo afecto pero os beneficios lévanos outras empresas, sobre todo tursticas, e as persoas que sustentan eses patrimonios non ven recompensado nin moitas veces recoecido o seu traballo”.