DUVI

Diario da 鶹

Nun acto celebrado este mércores e no que recibiron a insignia da institucin

Da de “agradecemento infinito” na 鶹 aos 44 docentes e 20 PTXAS xubilados o curso pasado

“Entre todos puxemos en marcha unha institucin que naceu co soo compartido de formar parte da soci

Etiquetas
  • Entidades Colaboradoras
  • Estudantes
  • Medios
  • PAS
  • PDI
  • Público externo
  • Ourense
  • Pontevedra
  • Vigo
  • Reitor
  • Institucional
D. Besado DUVI 12/11/2025

44 docentes e investigadores (PDI) e 20 membros do persoal técnico de administracin e servizos (PTXAS) da 鶹 protagonizaron este mércores a homenaxe que a institucin académica lles rendeu pola súa xubilacin ao longo do pasado curso 2024/2025. No acto, presidido polo reitor, Manuel Reigosa, as e os docentes e o persoal administrativo recibiu a insignia da 鶹 en recoecemento “o labor realizado no seo da nosa Universidade”, segundo sinalou a secretaria xeral, Mara José Bravo Bosch, na súa intervencin. 

Pilar Combarro Combarro ex docente e investigadora do Departamento de Bioloxa Funcional e Ciencias da Saúde, foi a encargada de falar en representacin do PDI xubilado o curso pasado, que conforman un total de 27 homes de 17 mulleres. Nunha emotiva intervencin, Combarro agradeceu a homenaxe “porque despois de tantos anos realizando un traballo que foi vocacional chegou o momento da remuda e outros continúan a nosa tarefa”. Pola súa banda, Jesús Pereira Rios, ex xefe de negociado da Área de Apoio Investigacin e Transferencia no edificio de Ciencias Experimentais, puxo voz aos 20 membros do PTXAS (11 mulleres e 9 homes) que se xubilaron o curso pasado. Subliou, no seu caso, que a 鶹 foi a súa casa durante moitos anos, cando todo botou a andar na rúa Oliva de Vigo. “Xa choveu dende aquela”,  ao que engadiu que atrs quedan “grandes recordos e grandes amigos”.

Agradecemento e orgullo

Dicir adeus non foi para moitos deles e delas doado e, por iso, todos agradeceron “de corazn” este recoecemento aos servizos prestados e, as mesmo, amosaron o seu orgullo por ter formado parte da 鶹, unha institucin que tal e como lles subliou o reitor, Manuel Reigosa, “é hoxe unha Universidade de primeira grazas ao esforzo comprometido de cada un de vs”, polo que a institucin ten para con vs “agradecemento infinito”. Nesta lia, o reitor fixo fincapé en que a maior parte deles formaron parte da Universidade desde os seus inicios, foron parte do equipo que a puxo en marcha. 

“O da de hoxe é unha homenaxe a todas e todos os que fixestes isto posible”, subliou o reitor, ao tempo que lembrou que os inicios “non foron doados”, pero foron precisamente esas dificultades iniciais, as que imprimiron o carcter que hoxe ten a institucin, “agararimosa coas súas egresadas e egresados e intensa en investigacin”. Nesta lia, resaltou que “entre todos puxemos en marcha unha institucin que naceu co soo compartido de formar parte da sociedade do sur de Galicia, hoxe pdovos unha novo compromiso: seguir compartindo este soo, seguir espallando a idea de que somos unha universidade aberta e igualitaria, sempre disposta a servir sociedade galega”.

Testemuas de avances vertixinosos

“Eu incorporeime Universidade no 1991 e marcho recén cumpridos os 70, toda unha vida profesional nesta institucin”, explicou Combarro, quen admitiu que os que agora se despiden foron testemuas do avance vertixinoso, tanto en tecnoloxas docentes como investigadoras. “Recordo a nosa docencia baseada exclusivamente en leccins maxistrais, apoindonos en transparencias, mentres que hoxe se dispoen de técnicas mis innovadoras que permiten unha maior participacin do alumnado”, lembrou a docente, facendo as fincapé no cambio profundo que se viviu nas últimas décadas no modelo de ensinanza, pasando dun modo tradicional, no que o docente transmita, ata outro moito mis centrado no estudante e no que ganaron peso as prcticas en empresas.

En relacin ao plano persoal, Combarro resaltou que tivo a sorte de contar cuns “marabillosos compaeiros e amigos” e que todos estes anos lle permitiron levar unha vida dinmica e innovadora. “Chega o intre do noso reemprazo por mozas e mozos moi preparados que inician a súa actividade profesional con tanto entusiasmo coma ns cando empezamos. En certo modo ns non desaparecemos de todo... algo de ns queda con eles, os nosos coecementos e valores van pasando de xeracin en xeracin”.