�鶹����

A praza Erasmo do campus vigúes encheuse este medioda para homenaxear o docente, investigador e vicerreitor Manuel Ramos, falecido a pasada semana, de xeito repentino, na véspera da celebracin das eleccins na �鶹����. Decenas de compaeiros e compaeiras da Escola de Enxeara de Telecomunicacin; da vicerreitora de Ordenacin Académica e Profesorado e a súa reas e servizos; o equipo de goberno en funcins; os reitores das universidades de Santiago de Compostela e A Corua e membros da comunidade universitaria asistiron hoxe homenaxe a Ramos, na que se volveu poer de manifesto o respecto e cario que lle profesaron as persoas que o coeceron.

A súa viúva e os seus fillos foron este medioda testemuas, a través das palabras de quen o tratou, da pegada que Ramos deixou na �鶹����, na que desde a súa chegada a principios da década de 1990 participou activamente en tarefas docentes, investigadoras, de xestin e sindicais, acadando co paso dos anos os postos de catedrtico e vicerreitor. A música do docente Xosé Constenla, acompaado por Javier Constenla e Pilar Martnez e a palabra foron os protagonistas dunha “oportunidade para despedir a un amigo co que lle gustaba”, dixo a vicerreitora de Comunicacin e Relacins Institucionais, Mnica Valderrama, encargada de conducir o acto, no que os seus colegas e amigos e amigas Cristina Gallego, Alfonso Lago, Mara José Moure, Rebeca Daz, José Pazos, Luis Anido, Betty Len, José Santos, Yolanda Blanco e Cndido Lpez gabaron a Manolo: o traballador infatigable, o amigo dos seus amigos, o enxeeiro total, nobre, loitador pola igualdade e polo profesorado, humilde, xeneroso …

O ar que purifica toda a vida e o lstrego, as era Manolo��

Visiblemente emocionado, o reitor, Manuel Reigosa transformou o seu devezo, dixo, por ser poeta nunha intervencin chea de lirismo na que expresou os seus sentimentos cara o amigo e compaeiro morto. “Se fora poeta podera falar de como o vento invisible moitas veces é capaz de empurrar as plas das rbores e facer que treman todas as follas e que todo un bosque se mova desde a invisiblilidade, desde o convencemento. Se fora poeta podera falar dun da de vern, dun da perfecto, deses nos que sentes a gravidade da terra a forza do sol e que incluso tes que buscar abrigo, pero neses das de calor extraordinario, eses das perfectos, ti tamén notas que o ar sube puro ao ceo, sube puro, cada vez mis arriba, cada vez mis potente e purifica toda a vida. As era Manolo”, dixo Reigosa.

“E tamén vos podera falar se fora poeta unha noite, dun da perfecto de vern, na cal un est escoitando a tormenta e anda que o espera, que sabe o vai a haber, sorprende e incluso delle un lstrego. As era Manolo, un lstrego que estivo nas nosas vidas e que nos vai deixar marcados para sempre na institucin e a todas as persoas que estivemos con el”, lembrou o reitor.

Na súa intervencin, Manuel Reigosa recoeceu que chegara ao cargo de reitor impulsado por Ramos “que pensou que era unha boa voz para levar unha mensaxe comunidade universitaria e sociedade de que se poden facer as cousas con agarimo, que se pode ser coidadoso coas persoas, que se pode medrar e medrar desde humanidade, que se pode falar, negociar, acordar”, asegurou Reigosa, que dixo non ter palabras suficientes para explicar a enorme grandeza do seu amigo e compaeiro de goberno. “Podera subliar a súa extraordinaria calidade humana, a súa calidez, o imprescindible que se fixo para todos, a súa capacidade de traballo...Quen o coecese podera chamarme esaxerado, pero non porque Manolo era alguén moi especial”.��

Reigosa rematou a súa intervencin asegurando que anda que non sexa nin poeta, nin orador, si é un home de palabra, “e vou facer o posible esa universidade que soamos xuntos na que as persoas teen o seu sitio, na que o talento pode agromar e dar froitos e na que hai dereitos e na que todos podemos traballar arreo e buscar unha universidade igualitaria, xusta e solidaria e fraterna. Eu espero que no futuro, se entre todas e todos conseguimos esa universidade, sexamos un fermento para a sociedade, porque Manolo loitaba porque a sociedade sexa as mis xusta, fraterna, igualitaria e feliz”, concluu o reitor.

Demasiadas vivencias para que caiban nunha tarxeta

En nome das persoas que coeceron e trataron a Manuel Ramos, un grupo de compaeiros do seu centro, do departamento, do grupo de investigacin e da vicerreitora fronte da que exerceu, foron os encargados este medioda de poer voz aos seus sentimentos e vivencias co seu colega finado. Verbas emocionadas recollidas en tarxetas s que deron lectura e que posteriormente foron recompiladas e entregadas a viúva de Ramos e aos seus fillos.

Luis Anido, director do Departamento de Enxeara Telemtica, lembrou a súa etapa como bolseiro no Servizo de Telecomunicacins que Ramos creara e onde daquela xurdiu entre os recén chegados unha pregunta que do pasado, Anido trouxo este medioda ao presente “que fara Manolo nesta situacin?” Yolanda Blanco, profesora titular do mesmo departamento, gabou a brillantez , calidade humana, xenerosidade infinita e calma de Ramos, ao que definiu como un “solucionador de problemas, que non necesitaba estar en primeira fila. Boa viaxe, mestre!”, desexoulle Blanco.

A directora da Escola de Enxeera de Telecomunicacin, Rebeca Daz, destacou o activo papel de Ramos na vida do centro desde a súa chegada e el, ao tempo que lle desexou moito nimo familia. Pola súa banda, Cristina Gallego, directora da Área de Profesorado, eloxiou a gran capacidade de reflexin do seu compaeiro de traballo, quen “poda dicir que non, pero logo de pensalo, non tia problema en dicir que si”. Mentres, Alfonso Lago, designado polo reitor en funcin para asumir a Vicerreitora de Profesorado, Docencia e Titulacins, lamentou “o profundo baleiro e o gran marrn” que lle deixa o seu compaeiro de traballo, pero tamén de afeccin ao fútbol. “A mia herdanza, a túa amizade, a mia sorte, coecerte”, dixo Lago.

Betty Len, catedrtica xubilada de Fsica Aplicada, destacou a discrecin e cordura do seu amigo, “que sempre estar nos nosos corazns e nas nosas cabezas”. Cndido Lpez, catedrtico do Departamento de Enxeara Telemtica, referiuse nobreza de Ramos, “un amigo”, ao que coeceu nos albores da EET. Mara José Moure, directora da Escola Aberta de Formacin Permanente, logo de asegurar que “o que compartimos non cabe nunha tarxeta”, gabou o traballo a prol da igualdade realizado polo vicerreitor; mentres que José Pazos, director do grupo de investigacin Servizos para a Sociedade da Informacin (GSSI), falou de Ramos como “o enxeeiro total”, totalmente afastado do ego e a altivez . Para rematar, José Santos, ex director da Escola de Enxeara de Telecomunicacin, lembrou o desexo de Manuel Ramos de, unha vez finalizados os seus estudos en Madrid, “ir a Teleco de Vigo”, as como a súa entrega escola e a súa coherencia na defensa do profesorado.��

Un recordo permanente na sala de xuntas do edificio Ernestina Otero

A homenaxe tributada hoxe a Manuel Ramos ter ademais unha manifestacin permanente coa decisin adoptada polo equipo de goberno en funcins de darlle o nome do seu compaeiro sala de xunta do edificio Ernestina Otero, que desde este xoves pasa a chamarse Sala Manolo Ramos.
��