DUVI

Diario da 鶹

Un libro do grupo dx5 recolle os resultados da investigacin realizada por Sara Coleman

Investigadoras de Belas Artes publican o primeiro estudo sobre instalacins téxtiles na arte contempornea

Aborda o uso do téxtil como un xeito de conectar corpo e espazo 

Etiquetas
  • Entidades Colaboradoras
  • Estudantes
  • Medios
  • PAS
  • PDI
  • Público externo
  • Pontevedra
  • Arte
  • Աپ
  • ʳܲԲ
  • Աپ
DUVI Pontevedra 23/01/2025

Unha investigacin sobre a relacin que se d entre corpo e espazo a través do uso do téxtil nas instalacins artsticas contemporneas. Deste xeito preséntase o libro Espacios Textiles: Habitando la interfaz, nova publicacin do grupo de investigacin dx5 (digital & graphic art research), da Facultade de Belas Artes, que recolle os resultados do estudo de mis de 200 obras de artistas dos séculos XX e XXI, que Sara Coleman desenvolveu no marco da súa tese de doutoramento e que deu como resultado o primeiro libro centrado nas instalacins artsticas téxtiles. Publicado polo grupo dx5 e Dardo, co financiamento da Xunta de Galicia, o ensaio “parte da idea de que o téxtil é reflexo dunha estrutura de pensamento que sucede a través dunha relacin material entre corpo e espazo, onde o tecido se sitúa como interface”, sinala esta artista e investigadora.

“Neste ensaio, proponse pr o foco nese espazo intermedio que ocupan os téxtiles e que permite aos artistas explorar novas formas de expresin e significado”, engade Ana Soler, directora do grupo dx5 e editora dun volume que recolle unha adaptacin da tese que Coleman desenvolveu baixo a súa direccin. articúlase arredor do concepto de “modos téxtiles”, co que Coleman busca ir mis al do uso de tecidos na arte “para referirme aos téxtiles nun sentido amplo e, sobre todo, para entendelos como procesos e formas de facer”. Xerados a través do entretecido, do anoado ou do compactado, “os téxtiles encerran múltiples e diversas formas de procesar que, súa vez, remtennos a diferentes formas de pensamento”, sublia a tamén profesora da Universidad de La Laguna.

Coleman buscou neste volume “reconceptualizar os modos téxtiles desde a contemporaneidade, cun enfoque baseado na complexidade”, o que outorga un carcter pioneiro a esta publicacin, financiada a través das axudas do Programa de Consolidacin e Estruturacin de Unidades de Աپ Competitivas da Consellera de Educacin, Ciencia, Universidades e Formacin Profesional. Nese senso, recoece que se ben realizranse investigacins e artigos previos “que analizaban o téxtil desde unha perspectiva mis contempornea ou desde a súa materialidade”, non exista previamente unha publicacin que abordase as instalacins téxtiles desde esta ptica. Neste punto, Soler destaca que esta anlise “transcende as divisins entre o visual, o tctil e o conceptual”, para dar lugar a unha investigacin sobre os “espazos téxtiles”, concibidos “como unha maneira de entender o mundo, a condicin humana e a maneira en que ambas se interrelacionan”. Esta, engade, conéctase súa vez coa lia de investigacin que o grupo dx5 centra na chamada “grfica de campo expandido” e en como a arte múltiple hibrdase coa instalacin. Presentado recentemente na sede da Fundacin Didac, o libro conta tanto cunha edicin fsica como cunha edicin dixital de acceso aberto, respondendo “vocacin” do grupo dx5 de que “as investigacins salgan sociedade”, salienta Soler.

Da reflexin terica prctica artstica

Coleman aborda esa relacin entre corpo e espazo a través do téxtil a partir dun “modelo tecnolxico téxtil” articulado polos filsofos Gilles Deleuze e Félix Guattari, que lle permite formular a hiptese do téxtil como reflexo dunha “estrutura de pensamento”, que exerce como interface. Nese senso, a primeira parte do libro aborda o tecido como un “sistema interrelacional complexo”, para a partir de a e vincular esta idea con campos como a filosofa, a socioloxa, a antropoloxa ou a psicoloxa.

Co obxectivo de analizar esas interrelacins entre corpo e espazo, o volume recolle unha anlise de mis de 200 obras de artistas que “traballaron cos téxtiles desde a súa procesualidade”, que abrangue desde a década de 1920 ata a actualidade. Coleman aborda os traballos de “artistas pioneiros”, deténdose en movementos como a arte da fibra (fiber art) e a arte do proceso (process art) para logo centrarse xa na instalacin téxtil, tanto no seus antecedentes como, en maior medida, en obras realizadas ao longo dos últimos 20 anos e que organiza conforme a tres modelos, o reticular, o rizomtico e o de rede. Do mesmo xeito, esta visin do téxtil como “linguaxe material e espacial” susténtase na propia prctica artstica de Coleman, tamén recollida nesta publicacin e que “serviu como punto de partida para formular un estudo onde teora e praxe se entretecen entre si de maneira indisoluble”.