A profesora Marisa Castro impartiu en Bioloxa un relatorio sobre cultura e cogomelos
A Igrexa est detrs dos tabús relacionados coa micoloxa en Galicia
A experta afondou na importancia dos cogomelos mis al do seu uso comestible e da súa toxicidade
Leva 35 anos investigando o mundo da micoloxa que chegou da man do seu mestre Luis Freire, “un home moi sabio e de mentalidade aberta”, e é a autora da mis completa e actualizada publicacin divulgativa dedicada micoloxa en Galicia. A biloga e profesora Marisa Castro tentou transmitir unha pequena parte da súa experiencia aos asistentes charla Os cogomelos na xénese das culturas: etnomicoloxa, todo un percorrido histrico e xeogrfico no que a experta foi contando como foi ao longo da historia a relacin do home cos fungos, tanto desde o punto de vista dos comestibles como da mencia, a investigacin, os usos domésticos… e deixando boa parte da súa intervencin para o que denomina a ‘micolatra’, a relacin entre os fungos e as distintas relixins e, mis concretamente, a Relixin Catlica, responsable, ao seu xuzo, da maior parte dos tabús relacionados coa micoloxa, en toda a pennsula Ibérica e, mis concretamente, en Galicia.
“Non me podo esquecer como de cativa toquei unha Amanita muscaria, coecida en Galicia como brinca bois ou rebenta bois, e me fixeron tirala inmediatamente porque me an caer os dedos”, lembrou Castro, que exemplificou as un “medo” que non s pasaba cos cogomelos, “senn con moitas outras cousas que tamén se empregaban en bruxera, como eran os sapos ou a pntega”. A través das relacins coa relixin Castro explicou porque moitas rexins de Europa, entre elas Galicia e o Norte de Portugal, son micfonas, “referndome con isto a que non consumen setas e que teen moitos receos cara elas”, algo que, segundo ela, non est explicado polo súa toxicidade… “Eu sempre poo como exemplo a fin de semana e os coches, pois se aquilo que provoca morte deixaramos de usalo ninguén collera un autombil e, sen embargo, iso non acontece, polo que est claro que cos cogomelos hai algún tabú”.
“Comida do demo”
A orixe deste tabú situouna no priscilianismo, que tivo un forte impacto en toda a pennsula Ibérica e especialmente en Galicia, ata que foi erradicado pola Inquisicin, pero cuxa presenza quedou presente na sociedade, “tal e como corroboran múltiples testemuas orais que lembran como as mulleres empregaban un seta alucinxena como a Amanita muscaria para entrar en transo e adiviar o futuro”, exemplificou Castro, que relatou tamén outras testemuas que falan de como sacerdotes, xa ben entrado o século XX e mesmo ata os anos 70 e 80 prohiban dende o púlpito o consumo de setas, identificndoas coa comida do demo... “Son múltiples as evidencias de que isto quedou na igrexa moi estendido e moi arraigado”, recalcou a experta.Esta micofobia segue estando a xuzo de Castro presente en Galicia, sobre todo, na xente mis maior do medio rural, pero non s neste segmento xa que, “un pobo que ten arredor de 60 especies comestibles e come unha ou dúas, as que acostuman nacer nas hortas e preto das casas, e desaproveita as demais, segue sendo micfono”.
Neste percorrido histrico-xeogrfico pola mundo dos cogomelos , Castro achegou múltiples exemplos de que “ busques onde busques sempre estn a”. Mmoas na India con forma de cogomelo, loitadores vikingos con espadas cuxa empuadura é un cogomelo, presenza en innumerables retablos e múltiples frescos relixiosos, e mesmo que Pap Noel voa porque os renos tomaron Amanita muscaria e el vstese de vermello con adornos brancos “igual que o cogomelo” son s algún dos exemplos. Castro documentou a súa intervencin con múltiples fotografas que confirmaron a presenza dos cogomelos na iconografa relixiosa de todos os tempos, “os mis antigos duns 5000 anos aC”.
