�鶹����

Galicia celebra hoxe, 23 de febreiro, o Da de Rosala con actividades salpicadas por todos os recunchos da súa xeografa, tamén na Facultade de Filoloxa e Traducin, onde os versos da autora volveron soar con forza na voz das alumnas e alumnos, o persoal docente e investigador e tamén o persoal de administracin e servizos do centro. 

Moitas e moitos optaron por escribir os seus versos favoritos nun taboleiro colocado no vestbulo central da facultade, escritos en distintos idiomas, e, outros, preferiron participar na lectura de poemas, un recital que abriu o decano, José Montero Reguera, que elixiu o poema mis coecido da autora,  Adeus ros, adeus fontes do libro Cantares Gallegos, o poemario publicado na cidade de Vigo no ano 1863. “É un texto que empreguei moitas veces nas mias clases para explicar La Celestina, de Fernando Rojas, e algúns textos de Cervantes nos que hai este mesmo tipo de despedidas, onde se repite varias veces o termo ‘adeus’, unha tradicin moi longa que mestura o popular, con múltiples refrns con esta temtica, co culto, atopndose tamén, por exemplo, nun dos poemas mis coecidos de Garcislaso de la Vega”, explicou o decano.

O alumnado elixiu varios poemas de Cantares Gallegos e Follas Novas, un libro polo que tamén se decantou a profesora Iolanda Galanes, que leu os catro versos iniciais desta obra, “xa que os considero bo exemplo da parte mis reivindicativa de Rosala de Castro, que expresan moi ben o innovadora e o subversiva que foi a súa poesa”:  D’aquelas que cantan as pombas y as frores/ Todos din que teen alma de muller,/Pois eu que n’as canto,/ Vire d’a Paloma, [...]