�鶹����

Un dos mitos recollidos polo poeta Ovidio na súa obra Metamorfoses relata como o deus Baco foi secuestrado por un grupo de piratas que non o recoeceron e como este��deus como castigo os transforma en golfios, coa excepcin de Acetes, que si se decatara de quen era e tentara disuadir aos seus compaeiros. Este é o fo condutor de La existencia de Acetes, a exposicin comisariada polo italiano Stefano Spairani Righi que ata o 30 de xuo pode visitarse na Casa das Camps e que reúne��obras de sete artistas espaois e italianos, “que non conteen na súa orixe creativa unha matriz mitolxica ou clsica, pero que a través da súa carga visual convértense nun novo imaxinario dentro do mito examinado”.

“As obras non teen un enlace coa mitoloxa nin coa metamorfose, pero conxuntamente poden falar tamén disto��e isto súa vez é outra metamorfose”, salienta Spairani Righi��da exposicin que este medioda presentou xunto ao profesor da Facultade de Belas Artes Manuel Dimas e ao director da Área de Dinamizacin Cultural, Educativa e Integracin do campus, Manuel Morquecho. Promovida por Dimas no marco dunha colaboracin con artistas de Miln e Madrid��que dar pé tamén a mostras colectivas nestas dúas cidades, La existencia de Acetes reúne as creacin de “estudantes que estn completando a súa formacin” xunto con��artistas profesionais, explica Dimas. Entre eles, atpase de feito o alumno da Facultade de Belas Artes��Juan Fontaa, ao que se suman os artistas asentados en Madrid África Ruiz, Jaime Royo e Karent Justiniano e as achegas dos creadores milaneses Giorgio Cellini, Umberto Chiodi e Tania Fiaccadori.

Unha exposicin que bebe tamén dos mitos da Casa das Camps

La existencia de Acetes emprega como punto de partida un mito que serve tamén como enlace��co propio espazo expositivo, a Casa das Camps, onde no seu da residiu o pirata Benito Soto, “que di a lenda que escondeu aqu o seu tesouro”,��as como ao vnculo que co mar mantén a cidade de Pontevedra, relata o seu comisario. A exposicin��“nace da vontade de facer dialogar o imaxinario vinculado a un lugar, a un elemento natural e a historia”, engade Spairani dun proxecto��que propn unha relectura de obras xa existentes co propsito��de pr en relacin a arte contempornea coa mitoloxa clsica, pero tamén “facer tanxible ese mito”, que serve súa vez “como pretexto para falar de conceptos mis amplos como a metamorfose a fe e a ruptura que trae unha transformacin”.��

Obras que tamén sufrirn metamorfoses

Falar de como “un cambio material trae tamén consigo un cambio conceptual” é nese senso��un dos propsitos dunha exposicin que reúne��obras que sufrirn as súas propias metamorfoses, como é o caso da proposta��de Fiaccadori, un vaso “no que vaise crear vida dentro”, xa que ten no seu interior unha serie de larvas de artemia,��ou da escultura de Jaime Royo, “que cada da mudar a súa cabeza”. A metamorfose producida neste caso por axentes externos como a humidade est presente as mesmo, como relata o comisario desta exposicin, na obra de Fontaa, que presenta “s portas dunha casa que estaba a carn do mar e que foi derruda”, as como na escultura marmrea de Justiniano, “onde se intúe a representacin dunha crislida, contedor dunha evolucin cuxo prazo leva súa destrucin”.

A rotura, entendida como “un xeito de reconstrur empezando por puntos de partida diferente”, é tamén o eixo da obra de África Ruiz, unha instalacin en vdeo na que se amosa como pratos rotos nunha performance poden dar lugar a novas formas. Unha peza en tea de Umberto Chiodi que remite “a conceptos onricos e formas que se van modificando co pensamento”, xunto cunha obra escultrica de Cellini, “que fala do baleiro, pero que a primeira vista pareceume algo que vén das profundidades do mar”, completan a exposicin que na tarde deste xoves celebra a súa inauguracin.
��