�鶹����

Recoecida en 2021 coa Medalla de Ouro ao Mérito nas Belas Artes, a Fundacin Cerezales Antonino y Cinia (FCAYC) emprzase en Cerezales del Condado, unha vila leonesa de pouco mis de 80 habitantes, prxima s montaas. “O esprito desta institucin est fortemente impregnado dunha conciencia etnoambiental na súa relacin coa arte e a cultura contemporneas”, sinala o profesor da Facultade de Belas Artes Alberto Ruiz de Samaniego, que desenvolveu xunto a esta fundacin un proxecto expositivo co que explorar as dimensins simblica, poética e antropolxica da neve. Baixo o ttulo de , a mostra comisariada por este crtico e docente reúne as creacins de mis de 30 artistas de diferentes pases.

O proxecto expositivo, sinalan desde a FCAYC, parte da desaparicin da neve como compoente atmosférico e as súas diferentes materializacins, desde o literario ao artstico. “Tal vez agora, cando a neve desaparece do horizonte, caiba a posibilidade de que poida comprenderse na súa mis ampla perspectiva; simblica, poética, antropolxica”, sublia o comisario dunha exposicin que se exhibe ata o 15 de febreiro nesta fundacin. Dnde estarn las nieves de antao, apuntan desde a FCAYC, analiza “a neve como unha presenza efémera que conecta o pasado cun futuro incerto”, invitando a unha “reflexin sobre o porvir do mundo”. Luz, fro, silencio, brancura, soidade ou refuxio, as como a “transformacin súbita dun territorio”, son nese senso algunhas das dimensins que convida a explorar unha exposicin que reúne instalacins, fotografas ou obras pictricas, xunto con pezas en vdeo e materiais documentais.

Do século XIX ao presente

Este proxecto expositivo conta con materiais artsticos e documentais que comprenden un arco temporal que abrangue desde o século XIX ata obras de recente creacin. As, na mostra poden verse pezas como un trineo do artista conceptual alemn Joseph Beuys ou un iglú do italiano Mario Merz, cedido polo Museo Reina Sofa, ademais dunha litografa do britnico Richard Long. Xunto s súas obras amsanse as creacins de artistas como Paco Mesa, Lola Mazaruela, Xesús Vzquez, Inés Garca ou a tamén profesora da Facultade de Belas Artes Natividad Bermejo. As súas propostas comparten súa vez espazo con documentos audiovisuais dos irmns Lumière, fotografas de José Surez, pezas en vdeo ou unha videoinstalacin de Álvaro Laiz. Todo isto, lembra Ruiz de Samaniego, “aderezado con textos poéticos”, de Antonio Gamoneda, Julio Llamazares, Robert Walser ou Silvia Plath, que complementan unha exposicin que, de feito, toma o seu nome dun texto do poeta medieval francés François Villon.

Recuperar a capacidade de contemplacin

A partir desta seleccin de obras e materiais, Ruiz de Samaniego “pretende que o espectador poida iniciar un proceso de interiorizacin entre a ética e a estética”, sosteen desde a FCAYC, de tal xeito que este proxecto non s leve a reflexionar sobre a relacin do individuo coa súa contorna, senn tamén sobre a súa propia capacidade de observacin e interpretacin. “A contemplacin dun espazo nevado xa non pode responder ao desexo de saber, senn ao mero pracer de ver, anulada toda referencia e significacin precisa”, sinala o docente e investigador, que aborda a través da neve a idea do silencio, dun “territorio abandonado polos signos”, vez que a súa capacidade como “elemento transformador”. A neve, lembra, poder remitir a ideas como o “maternal” ou o “inmaculado”, mais tamén “anuncia o obsesivo, o fro invasor, o salvaxe”, contrapondo a idea de fugacidade coa súa proxeccin como aquilo “que dura s veces de maneira interminable”. 

“A neve dispn unha experiencia que se dira ntima e, ao tempo csmica”, engade o profesor de Estética, que presenta tamén nesta mostra o vdeo-ensaio Palabras para la nieve, que realizou xunto con José Manuel Mourio e que afonda nesas múltiples dimensins asociadas ao fenmeno. Nese senso, Ruiz de Samaniego incide tamén neste proxecto na idea da nevarada como “un acontecemento mxico”, grazas ao que “un se deita nun mundo e, ao espertar, atpase noutro distinto”. Ao mesmo tempo reflexiona tamén sobre a neve “como nostalxia da infancia ou da propia virxindade mtica dun territorio” ou sobre como o ser humano xera a partir desta “infinidade de criaturas e aparicins”. A exposicin aborda as mesmo “o carcter elexaco, fúnebre incluso, da neve”, como elemento capaz de borrar todo o que se sitúa baixo esta, vez que como “signo inmemorial da existencia” que “gusta de desaparecer ou ocultarse”.