�鶹����

A Facultade de Educacin e Traballo Social do campus de Ourense acolleu este mércores pola tarde a presentacin do libro Florencio de Arboiro. Arte da terra. No acto déronse cita familiares, amizades, membros da comunidade universitaria e outras persoas que se quixeron unir lembranza e recoecemento da figura deste artista e coleccionista ourensn. 

Desde o afecto persoal e o recoecemento profesional, o acto, presentado por Alicia Gonzlez, contou coas intervencins do historiador Jesús de Juana, da antroploga Ftima Braa, do profesor Xosé Manuel Cid, de Olegario Sotelo (autor da publicacin) e de Almudena Martnez. Participaron igualmente Francisco Javier Rodrguez, vicerreitor do campus de Ourense, e Miguel Ángel Santalices, presidente do Parlamento de Galicia e autor do limiar da obra. 

Apegado terra e s súa xentes

Nas pxinas de Florencio de Arboiro. Arte da terra, Olegario Sotelo sinala que “no cabodano do pasamento do meu amigo Florencio, xa é hora de facer un breve percorrido pola súa vida. Foi a Fundacin Sotelo Blanco quen me pediu un traballo sobre el para lembralo como se merece, labor que fago encantado porque se trata dun amigo”. Na publicacin destaca que este “home tranquilo, pero moi activo e fecundo, soubo poer en todo canto fixo intelixencia, cario e bondade” e lembra que “durante moitos anos da nosa vida pateamos xuntos as nosas aldeas e non coecn a ninguén que, como Florencio, estivera tan apegado nosa terra e ao trato coas nosas xentes”. Isto, detalla, “demostrouno coas súas creacins artsticas e coa súa sabedora, facendo que cada escultura súa fose unha homenaxe tanto a labregos e labregas, como a profesionais e figuras vinculados ao rural: carpinteiros, ferreiros, quincalleiros, afiadores, meigas... aos que dedicou esculturas en bronce”. 

Florencio, recolle a publicacin editada por Sotelo Blanco, “camiou amodo pero seguro, consciente da desfeita cultural que significaba” o progreso, e “dedicouse a non deixar perder cousas como as rodas de afiar (ferramenta coa que miles de galegos se gaaron a vida), muos que foron imprescindibles para manter a supervivencia da xente nas nosas aldeas, ferramentas dos distintos oficios... en definitiva, todo aquilo que durante séculos foi útil”. Segundo explica  Olegario Sotelo, ademais de “recuperalas fisicamente, restaurando moitas delas como no caso das rodas de afiar, a través da súa forza creativa agasallounos con recreacins desas pezas en fermosas esculturas”. Florencio, sinala o autor da publicacin, “nunca fixo esas magnficas pezas por interese econmico, xa que moitas delas nunca as quixo vender”, apuntando como “cobraba polo seu traballo como mestre ocupacional para os enfermos do psiquitrico de Toén” e “todo o demais facao por afeccin e porque saba facelo e, por enriba de todo, porque sempre tivo a lucidez de pensar nesas ferramentas, o mesmo que os oficios, os muos ou os fornos, como tesouros da nosa cultura popular e o feito de perdelos ou ignoralos, significaba que unha parte importante das nosas tradicins, e por tanto da nosa cultura, caera no esquecemento eterno”.